Thym waarschuwt: Het asielbeleid in Duitsland staat op het punt op de proef gesteld te worden!

Thym waarschuwt: Het asielbeleid in Duitsland staat op het punt op de proef gesteld te worden!

Het huidige debat over het asielbeleid in Duitsland maakt duidelijk dat de uitdagingen moeten worden aangepakt. Daniel Thym, een gerenommeerd asielrechtdeskundige en hoogleraar publiekrecht, bekritiseerde onlangs de signalen van het migratiebeleid van de federale regering in een lezing op de EU-top “Munich Migration Meeting” in oktober 2023. Thym, die ook de federale regering adviseert, benadrukt dat het idee om de verdeling van asielzoekers tussen de EU-staten te reguleren op basis van solidariteit achterop is geraakt in de huidige onderhandelingen over het mensenrechtenverdrag. [Welt] meldt dat Thym het solidariteitsmechanisme, dat zorgt voor een eerlijke verdeling van migranten binnen Europa, ziet als een stimulans voor Zuid-Europese staten om asielzoekers terug te nemen.

Het Dublinsysteem, dat regelt welk land verantwoordelijk is voor een asielprocedure, wordt als disfunctioneel omschreven. In 2023 vroeg Duitsland 74.622 terugkeerverzoeken aan in het kader van de Dublinprocedure, maar slaagde er slechts in om 5.053 asielzoekers daadwerkelijk over te dragen aan het verantwoordelijke EU-partnerland. Het jaar daarop bleven de cijfers gelijk: van de 74.583 aangevraagde overschrijvingen konden er slechts 5.827 worden uitgevoerd. De redenen voor deze stagnerende quota liggen in de onvervulbare omstandigheden in sommige landen en juridische zorgen in andere landen. [DW] wees er ook op dat het Federaal Bureau voor Migratie en Vluchtelingen (BAMF) vaak niet in staat is de deadlines te halen.

Een verwarrend juridisch kader

Thym benadrukt dat de aanstaande verandering van het Dublin-systeem vanaf juni 2024 mogelijk vooruitgang zou kunnen brengen. In de toekomst zullen asielprocedures aan de buitengrenzen van de EU worden afgehandeld. Dit zou betekenen dat landen als Duitsland minder geconfronteerd zouden moeten worden met de onzekere omstandigheden van repatriëring. Niettemin waarschuwt Thym dat illegaal verder reizen de situatie zou kunnen compliceren.

De discussie over hoe Duitsland omgaat met het groeiende aantal asielzoekers blijft actueel. In 2023 kwamen ruim 100.000 nieuwe asielzoekers naar Duitsland, en ondanks pogingen om te integreren zijn er problemen met de sociale cohesie. Thym identificeert drie belangrijke bouwgebieden: de handhaving van besluiten, de vereenvoudiging van de EU-asielwetten en de striktere interpretatie van de mensenrechten. Hij waarschuwt echter voor de negatieve gevolgen van een te strikte interpretatie van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, waar de federale regering momenteel niet actief op ingaat.

Politieke oplossingen op tafel

Te midden van deze uitdagingen heeft Friedrich Merz van de CDU voorstellen gedaan om de toegangs- en migratieregels aan te scherpen. Hij streeft naar een vijfpuntenplan in de Bondsdag, dat onder meer oproept tot een consequente afwijzing van illegale binnenkomsten. Merz stelt dat het nationale recht moet worden toegepast als de Europese regelgeving niet werkt. Zijn plannen stuitten echter op kritiek. Federaal minister van Buitenlandse Zaken Annalena Baerbock waarschuwt voor de mogelijke negatieve gevolgen voor Europa en zet vraagtekens bij de haalbaarheid van dergelijke maatregelen.

Het probleem van de terugkeer treft niet alleen Duitsland, maar is een alomvattende Europese zorg. De oprichting van ‘retourhubs’, zoals Thym voorstelt, zou kunnen worden getest in landen als Oeganda of Tunesië, maar er zijn hier ook zorgen over de mensenrechten.

Met een nieuwe asielwet die binnenkort van kracht wordt en het vooruitzicht van het einde van de controles aan de binnengrenzen in juni 2024 zou er een nieuwe wind door het asielbeleid kunnen waaien. Het valt nog te bezien of we de uitdagingen onder controle zullen kunnen krijgen. Eén ding is echter duidelijk: de stand van zaken in het Europese migratiebeleid is een kwestie die urgente oplossingen vereist. [Eurostat] benadrukt de noodzaak om een ​​datagestuurde en duurzame strategie te ontwikkelen om de toekomst van Europa veilig te stellen.