Suche
Mein Konto
Vrijspraak bij miljoenenfraude: formele fout redt kleindochter en zoon!
Een 90-jarige verpleeghuisbewoner werd het slachtoffer van financiële fraude door haar zoon en kleindochter. Formele fouten leidden tot vrijspraak.
Vrijspraak bij miljoenenfraude: formele fout redt kleindochter en zoon!
Op een verrassend keerpunt werd onlangs het vonnis tegen een 70-jarige man en zijn 40-jarige kleindochter uit Frauenneuharting, die veroordeeld waren voor miljoenenfraude, vernietigd. Binnen 18 maanden hadden de twee ruim een miljoen euro opgenomen van de rekening van de 90-jarige dementerende moeder en grootmoeder, die in een verpleeghuis woonden. Een meevaller of een gerechtelijk ongeluk?
In mei 2023 legde de regionale rechtbank München II tweeënhalf jaar gevangenisstraf op aan de zoon en twee jaar en tien maanden gevangenisstraf aan de kleindochter. Nu bleek dat een formele fout het hele proces had overschaduwd. Cruciaal was dat er een strafrechtelijke klacht had moeten worden ingediend door de betrokkene of diens wettelijke vertegenwoordiger, hetgeen in dit geval niet is gebeurd. De nieuwe voogd van de oude dame had de bevoegdheid om bezittingen te beheren, maar niet om een strafrechtelijke klacht in te dienen, wat de rechters ertoe bracht te bepalen dat de rechterlijke macht in deze zaak niet had mogen tussenkomen. Volgens Merkur werd het vonnis vernietigd en konden de twee verdachten zich nu voorbereiden op een nieuw proces.
De gevolgen van het schandaal
De situatie heeft zijn schaduw al geworpen: de zoon heeft de helft van het opgenomen bedrag al terugbetaald om in ieder geval een deel van de veroorzaakte schade te vergoeden. De kleindochter wilde ook helpen het goed te maken en verkocht haar huis om haar deel af te betalen. Ondanks deze inspanningen blijft de kwestie van de juridische gevolgen voor de twee bestaan.
Uiteraard roept een dergelijke uitspraak ook vragen op over het toezicht in zorginstellingen. Hoe kan het dat familieleden zo brutaal omgaan met de bezittingen van een persoon in nood? De rechterlijke macht is niet alleen verantwoordelijk voor het bestraffen van misdaden, maar ook voor het beschermen van de getroffen mensen en hun claims. Daarom zou deze zaak ook het startpunt kunnen worden voor een bredere discussie over de rechten van ouderen in verpleeghuizen.
De nietigverklaring van het arrest en de vormfouten vestigen ook de aandacht op de noodzaak om, indien nodig, het juridisch kader te herzien. De relevante wettelijke bepalingen moeten dergelijke misbruiken in de toekomst dringend helpen voorkomen. Het valt nog te bezien hoe dit hoofdstuk zich zal verderzetten voor de getroffen familieleden en of er een nieuwe procedure zal komen.
Intussen is het duidelijk dat gerechtigheid in veel gevallen een cruciale rol speelt, zowel in het gezin als in de rechterlijke macht. Er is iets aan de hand en we zouden in de nabije toekomst over de ontwikkelingen rond deze zaak moeten horen.