Inclusie op de werkvloer: zo vechten Wolfratshausen en Bad Tölz!

Inclusie op de werkvloer: zo vechten Wolfratshausen en Bad Tölz!

In het pittoreske stadje Wolfratshausen wordt een opmerkelijk showcaseproject gelanceerd dat de integratie van mensen met een handicap in het beroepsleven bevordert. De koffiebranderij Yoanda in Wolfratshausen en Café Miteinand in Bad Tölz zijn een voorbeeld voor inclusiviteit en maken duidelijk dat het ook anders kan. Dit initiatief onderscheidt zich van de norm, omdat maar weinig bedrijven daadwerkelijk echte kansen bieden aan mensen met een beperking.

Ondanks de insluitingswet staan ​​we in Duitsland nog steeds voor grote uitdagingen. Dat mensen met een beperking volgens een onderzoek van het IAB tegen veel barrières op de arbeidsmarkt aanlopen, is niet weg te leggen. Hoewel de Bondsdag een wetsvoorstel heeft goedgekeurd dat tot doel heeft een inclusieve arbeidsmarkt te bevorderen, blijft de realiteit vaak achter bij de verwachtingen. Mensen zoals de 32-jarige Franziska Bock, die het zeldzame Möbius-syndroom heeft dat haar gezichtsspieren verlamt, zijn de lijdende slachtoffers van deze ongelijkheid.

Barrières en obstakels op de arbeidsmarkt

Toen Franziska solliciteerde, kwam ze erachter dat ze haar alleen op de achtergrond wilden werken, ‘achter het kopieerapparaat’ – een voorbeeld van de hardnekkige vooroordelen en bedenkingen bij het aannemen van personeel waar veel mensen met een beperking mee te maken krijgen. Dergelijke uitdagingen staan ​​niet op zichzelf; Velen worden geconfronteerd met soortgelijke problemen, zoals stigmatisering, psychologische stress en mobiliteitsbeperkingen. Deze factoren dragen bij aan de lagere arbeidsparticipatie en het hogere werkloosheidspercentage van 11,5% voor ernstig gehandicapten. Daarentegen bedraagt ​​het totale werkloosheidspercentage 7%.

Een hoge arbeidsparticipatie is echter niet alleen een kwestie van sociale rechtvaardigheid. Het heeft ook tastbare economische voordelen. Bedrijven hebben vaak moeite met het vinden van gekwalificeerd personeel, vooral in tijden van tekorten aan geschoolde arbeidskrachten. Een grotere integratie van mensen met een beperking op de arbeidsmarkt kan hier een oplossing bieden. Statistieken tonen aan dat er in 2017 ongeveer 3,1 miljoen mensen in de werkende leeftijd met ernstige handicaps in Duitsland woonden, met een arbeidsparticipatie van 49%. Tussen de 30 en 50% van deze mensen werkt in inclusieve bedrijven.

De weg naar integratie

Om de maatschappelijke participatie te bevorderen moeten verschillende maatregelen genomen worden. Volgens het Federaal Agentschap voor Burgereducatie zijn verzorgingsstaatssteun, kwalificatieaanbiedingen en bedrijfsregels nodig. Het doel is duidelijk: de integratie van mensen met een beperking op de reguliere arbeidsmarkt moet verder worden geïntensiveerd. De waarde van werk is niet alleen materieel; Ook immateriële factoren als zelfvertrouwen, sociale contacten en een vaste tijdsstructuur zijn voor de getroffenen van groot belang.

Inclusiebedrijven en samenwerking tussen bedrijven en maatschappelijke instellingen zijn cruciale stappen in de goede richting. Deze initiatieven moeten echter meer gepromoot worden, zodat ze uit hun niche kunnen komen en hun plek in de samenleving kunnen vinden. De aantrekkingskracht op werkgevers is duidelijk: diversiteit in het bedrijf opent kansen en maakt een samenwerking mogelijk die voor alle betrokkenen verrijkend kan zijn.

Over het geheel genomen kan worden gezegd dat ondanks de hierboven genoemde uitdagingen de vooruitgang bij de integratie van mensen met een handicap langzaam maar gestaag vordert. Het is des te belangrijker dat we allemaal samenwerken, zodat iedereen de kans krijgt zijn potentieel te ontwikkelen en actief deel te nemen aan het beroepsleven. De toekomst zou er rooskleuriger uit kunnen zien voor Franziska Bock en vele anderen.

Voor meer inzichten over het onderwerp inclusie op de werkplek, zie de rapporten van Süddeutsche, BPB en IAB worden aanbevolen.