Heiligen in transitie: waarom aanbidding betekenis verliest
Eichstätt werpt licht op de huidige afstand tot de heiligenverering in het christendom en de betekenis ervan in het geloofsleven.

Heiligen in transitie: waarom aanbidding betekenis verliest
In de snelle wereld van vandaag wordt het voor veel mensen steeds moeilijker om een diepere verbinding met de heiligen te vinden. Kath.net meldt dat de heiligen voor veel christenen afstandelijk zijn geworden. Dit heeft verschillende redenen die interessant zijn om te observeren.
Een veranderd beeld van God speelt een centrale rol. Steeds meer mensen zoeken liever directe toegang tot God, zonder ‘tussenpersonen’ zoals heiligen. Daarbij komt nog de angst voor kitsch: devotionele voorwerpen en afbeeldingen van heiligen worden vaak als achterhaald ervaren. Ook de moderne mens heeft een sterk rationele benadering ontwikkeld en wil alles verklaren, waardoor de heiligen hun rol verder in twijfel trekken.
Het verenigen van de betekenis van de heiligen
De rol van de heiligen wordt door verschillende mensen anders waargenomen. Voor sommigen zijn heiligen onbereikbare ideaalfiguren, terwijl anderen ze zien als rolmodellen die laten zien hoe mensen met God kunnen leven. De katholieke kerk maakt een duidelijk onderscheid tussen aanbidding van God (latria) en eerbied voor heiligen (dulia), wat een centraal element is van de heiligenverering. Dit heeft niet alleen historische wortels, maar wordt ook levend gehouden door de traditie.
Heiligen werken in verschillende vormen van geloof, zoals de rooms-katholieke kerk, de oosterse kerken en zelfs sommige protestantse denominaties. Wikipedia benadrukt dat de vroegste verering van martelaren begon in de 2e eeuw na Christus en gebaseerd was op oude vormen van doodscultus. Er zijn talloze figuren in de Salon van de Heiligen die worden beschouwd als beschermheren van verschillende zorgen van de gelovigen.
Heiligen als rolmodellen
Tegenwoordig wordt heiligheid opgevat als iets dat voortkomt uit levend geloof in het dagelijks leven. De Kerk moedigt ons aan om de heiligen niet als onbereikbare rolmodellen te zien, maar als mensen die meer geloof in God hadden dan in zichzelf. Maria wordt vaak afgeschilderd als het archetype van alle gelovigen, en veel niet bij naam genoemde heiligen slagen erin geloof te beleven in het dagelijks leven.
Door hun manier van leven bieden de heiligen hoop en leiding in een vaak verwarrende wereld. Het zijn niet alleen figuren uit het verleden, maar ook metgezellen van het heden die door hun voorspraak de harten van gelovigen kunnen bereiken. Er bestaat geen uniforme vorm van heiligheid en elke heilige blijft een origineel, wat tot uiting komt in de diversiteit aan geloofsovertuigingen.
In een tijd waarin de heiligen voor velen steeds meer naar de achtergrond verdwijnen, blijft de uitdaging om manieren te vinden om het geloof te beleven en God in de wereld te brengen. De oproep om zelf heilig te worden en Gods licht door daden te verspreiden blijft relevant en is een roeping voor iedere christen.
Je zou terecht de vraag kunnen stellen: hoe dicht staan wij zelf bij onze heiligen, en hoe beïnvloedt hun voorbeeld ons dagelijks leven? Er valt veel te ontdekken in de overvloed aan heiligenverering – een rijk erfgoed dat vandaag de dag nog steeds actueel is.