Το Μόναχο σχεδιάζει να υποβάλει αίτηση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2036: ευκαιρίες και προκλήσεις!

Το Μόναχο σχεδιάζει να υποβάλει αίτηση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2036: ευκαιρίες και προκλήσεις!

Η συζήτηση θερμαίνεται στο Μόναχο: Η πόλη εξετάζει την αίτηση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2036. Ο δήμαρχος Dieter Reiter βρίσκεται πίσω από αυτό το σχέδιο και το βλέπει ως ευκαιρία για μια νέα αρχή για την κοινωνία της πόλης. Πολλοί κάτοικοι του Μονάχου ελπίζουν ότι ένα τόσο μεγάλο γεγονός δεν θα είναι μόνο ένα αθλητικό φεστιβάλ, αλλά και μια οικονομική άνθηση και η απαραίτητη ώθηση για την επειγόντως αναγκαία επέκταση των υποδομών της πόλης. Σύμφωνα με έκθεση του Υδράργυρος Το θέμα αυτή τη στιγμή αξιολογείται σε μια έρευνα για να ελεγχθεί η διάθεση του πληθυσμού.

Ωστόσο, το πόσο υψηλή θα μπορούσε να είναι η τιμή της εφαρμογής είναι ένα ευαίσθητο θέμα. Το κόστος μόνο για την εφαρμογή ανέρχεται σε περίπου 7 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για παλαιότερα, δηλαδή υψηλά έξοδα, τα οποία μπορούν να ξεπεραστούν από τα διόλου ευκαταφρόνητα έξοδα για την κατασκευή των απαραίτητων συστημάτων. Αυτό εγείρει το ερώτημα εάν τέτοιες επενδύσεις αποδίδουν πραγματικά. Η κατανομή του κόστους θα μπορούσε να είναι κρίσιμη. Μια νέα σελίδα που ασχολείται με την Ολυμπιακή προσφορά του Μονάχου προσφέρει περισσότερες λεπτομέρειες: Η ΔΟΕ μείωσε σημαντικά τις απαιτήσεις, μειώνοντας το κόστος της αίτησης μεταξύ 5 και 8 εκατομμυρίων ευρώ. Ωστόσο, ο παράγοντας κόστους παραμένει ευαίσθητος, διότι ένα δημοψήφισμα θα κόστιζε περίπου 6,7 εκατομμύρια ευρώ, το οποίο δεν περιλαμβάνεται στο κόστος της αίτησης, όπως φαίνεται olympiabewerbung-muenchen.com είναι να διαβαστεί.

Παγίδα κόστους ή ευκαιρία για την πόλη;

Η συζήτηση για την εφαρμογή δεν γίνεται μόνο στη Βαυαρία, αλλά και στο Βερολίνο. Η γερμανική πρωτεύουσα έχει επίσης σχέδια να υποβάλει αίτηση, πιθανώς για τους Αγώνες του 2036 ή του 2040. Ο κυβερνώντος δήμαρχος Kai Wegner και η αθλητική γερουσιαστής Iris Spranger υποστηρίζουν το έργο, το οποίο εστιάζει σε μια βιώσιμη ιδέα και προορίζεται να χρησιμοποιήσει τις υπάρχουσες αθλητικές εγκαταστάσεις. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις αυτά είναι ερειπωμένα και απαιτούν εκτεταμένες ανακαινίσεις. Οι οικονομικές ανησυχίες στο Βερολίνο είναι παρόμοιες, και αυτό RBB ανέφερε ότι το κόστος μόνο για το Ολυμπιακό στάδιο και το πάρκο υπολογίζεται σε περίπου 150 εκατομμύρια ευρώ.

Και οι δύο πόλεις, Μόναχο και Βερολίνο, βρίσκονται επομένως σε δίλημμα: αφενός υπάρχουν τα πιθανά πλεονεκτήματα μιας Ολυμπιακής προσφοράς, αφετέρου υπάρχουν οι τεράστιες οικονομικές δαπάνες που θα ήταν απαραίτητες όχι μόνο για τους ίδιους τους αγώνες, αλλά κυρίως για την απαραίτητη υποδομή. Εάν τα απαραίτητα γήπεδα ήταν ήδη διαθέσιμα στο Μόναχο, για παράδειγμα, αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα θετικό σημείο. Όμως η πραγματικότητα δείχνει ότι και εδώ χρειάζονται επενδύσεις.

Μια άλλη συναρπαστική πτυχή είναι η πιθανή συμμετοχή των πολιτών. Αυτό επιδιώκεται, για παράδειγμα, στο Βερολίνο το καλοκαίρι του 2024 μέσω μιας πρόχειρης ιδέας εφαρμογής. Μια παρόμοια προσέγγιση θα μπορούσε επίσης να είναι χρήσιμη στο Μόναχο, προκειμένου οι πολίτες να εμπλέκονται με μεγαλύτερη διαφάνεια στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων.

Όποιες και αν είναι οι αποφάσεις που θα ληφθούν τα επόμενα χρόνια, θα είναι συναρπαστικό να δούμε πώς θα εξελιχθούν οι συζητήσεις για τις Ολυμπιακές προσφορές και στις δύο πόλεις και ποια απόφαση θα ληφθεί τελικά. Ίσως μέχρι το 2025 ή το 2026 να είναι ήδη ξεκάθαρο αν οι προτάσεις του Μονάχου θα εγκριθούν από τους πολίτες ή αν ο αγώνας μπορεί να κερδηθεί στο Βερολίνο.