Overstroming van kleding: 200 voetbalstadions vol afval – zo kunnen we het redden!
Een actueel artikel in Straubing belicht de alarmerende cijfers van textielafval en de noodzaak van een circulaire economie.

Overstroming van kleding: 200 voetbalstadions vol afval – zo kunnen we het redden!
De modewereld wordt geconfronteerd met een enorm probleem: jaarlijks belandt wereldwijd zo’n 120 miljoen ton kleding in de prullenbak – een hoeveelheid die overeenkomt met het volume van ruim 200 voetbalstadions. Een recent onderzoek van de Boston Consulting Group (BCG) leverde deze alarmerende cijfers op. Het schokkende is dat 80 procent van dit kledingafval op stortplaatsen belandt of wordt verbrand, terwijl slechts 12 procent de kans krijgt om opnieuw te worden gebruikt. Een sprekend voorbeeld van de enorme hoeveelheden textielafval zijn de grote bergen kleding in het noorden van Chili, die zelfs vanuit de ruimte zichtbaar zijn, aldus idowa.de.
Maar het probleem begint niet alleen bij de verwijdering. Shoppers dragen kledingstukken gemiddeld slechts 7 tot 10 keer, wat de situatie nog erger maakt. Het lage recyclingpercentage van slechts 1 procent is verrassend; Veel textiel wordt gemaakt van mengsels die moeilijk te recyclen zijn. Ruim 90 procent van de CO2-uitstoot in de mode-industrie is het gevolg van de winning en verwerking van nieuwe grondstoffen. Een pijnlijk besef dat vraagt om een fundamentele heroverweging in de sector.
De weg naar een circulaire economie
Een concept dat steeds belangrijker wordt is de circulaire economie in de textielindustrie. Volgens Circular Economy Germany moet de focus op kleding liggen, omdat de hoeveelheid afval voortdurend groeit. Momenteel bestaat er nog nauwelijks sectorspecifieke regelgeving voor de textielindustrie, maar nieuwe projecten zijn bedoeld om gedefinieerde duurzaamheidsdoelstellingen te helpen verwezenlijken. De dialoog tussen de federale overheid en bedrijven is bedoeld om circulaire bedrijfsmodellen te bevorderen en de verkoop van duurzame kleding en gerecyclede vezels te vergroten.
Een belangrijk element is de verandering in het bewustzijn bij consumenten. Voorlichtingscampagnes zijn bedoeld om de waardering voor duurzame kleding te vergroten en mensen aan te moedigen minder te kopen in het fast fashion-segment. Bedrijven wordt gevraagd innovatieve businessmodellen zoals product-as-a-service uit te proberen en samenwerkingen aan te gaan met sorteertechnologieën voor textielafval.
Eisen voor een duurzame textielindustrie
Ook het WWF ziet de noodzaak van actie en roept op tot een circulaire textielindustrie die het klassieke ‘take-make-waste’-model achter zich laat. De acht strategische benaderingen omvatten onder meer het terugdringen van overproductie en consumptie en het gebruik van duurzame grondstoffen. Een transparante benadering van toeleveringsketens en het bestrijden van microvezelvervuiling zijn ook essentieel.
Een toekomstig aandachtspunt in het recyclingbeleid zou de introductie van productlevensduurvereisten in de EU-productregelgeving kunnen zijn. Maar de verantwoordelijkheid ligt niet alleen bij politici. Consumenten moeten specifiek kiezen voor kwalitatief hoogstaand en duurzaam textiel, terwijl bedrijven moeten vertrouwen op circulaire processen. Gezamenlijke inspanningen zijn nodig om de textielindustrie duurzaam en milieuvriendelijk te maken. Lukt het ons om deze uitdagingen samen te overwinnen?
Met een krachtige heroverweging en beslissende maatregelen zou de toekomst van de mode-industrie daadwerkelijk in een duurzaam licht kunnen schijnen – naar een levensvatbare circulaire economie, zoals gevraagd in de WWF-studie.