Herdenking van de slachtoffers van vluchtelingen: hoop en menselijkheid in Würzburg

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Op 4 juli 2025 wordt in Würzburg met een oecumenisch gebed de omgekomen vluchtelingen herdacht. Kathedraalvicaris en pastoor roepen op tot solidariteit.

Am 4. Juli 2025 gedenkt ein ökumenisches Gebet in Würzburg verstorbener Flüchtlinge. Domvikar und Pfarrerin rufen zur Solidarität auf.
Op 4 juli 2025 wordt in Würzburg met een oecumenisch gebed de omgekomen vluchtelingen herdacht. Kathedraalvicaris en pastoor roepen op tot solidariteit.

Herdenking van de slachtoffers van vluchtelingen: hoop en menselijkheid in Würzburg

De tragedie op de vluchtroutes blijft een deprimerend vraagstuk dat, vooral vandaag de dag, meer aandacht vraagt ​​dan ooit. 4 juli staat in het teken van herdenken: vandaag vond in de Marienkapelle in Würzburg een oecumenisch gebed plaats ter herdenking van de talloze mensen die tijdens de vlucht om het leven kwamen. Luidruchtig Bisdom Würzburg Het gebed werd uitgesproken door kathedraalvicaris Dr. Matthias Leineweber en pastor Tanja Vincent leidden de gebeurtenis en spraken over het lot van vluchtelingen die vaak onvoorstelbare risico's nemen in de hoop op een beter leven.

Het centrale thema van het gebed, ‘Sterven op het pad van de hoop’, benadrukte de trieste realiteit: sinds 1990 zijn ruim 72.000 mensen omgekomen of vermist in hun streven naar veiligheid en perspectief. Alleen al sinds 2015 bedraagt ​​dit aantal meer dan 46.000, wat de angstaanjagende dimensie van deze humanitaire crisis onderstreept. Met name het lot van mensen als Sufyan, Qusnain, Muhammad en Sajjad, die op 15 januari voor de kust van Marokko verdronken, herinnerde de aanwezigen aan de menselijke tragedies achter deze statistieken.

De gevaarlijkste ontsnappingsroute ter wereld

De route over de Middellandse Zee heeft zichzelf bewezen als de dodelijkste ontsnappingsroute ter wereld. Volgens een rapport van de dagelijks nieuws De Verenigde Naties meldden in 2024 bijna 100 doden of vermisten. Dit aantal is verdubbeld ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar en toont de angstaanjagende ontwikkelingen op de vluchtroutes. Het jaar 2023 is al het dodelijkste jaar voor bootvluchtelingen in Europa sinds 2016, met 3.041 doden of vermisten. Deze ommekeer wordt op alarmerende wijze benadrukt door de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM), die ook wijst op de drastische toename van het aantal sterfgevallen bij pogingen om over de Middellandse Zee te vluchten.

De secretaris-generaal van de IOM, Amy Pope, roept ook dringend op tot veilige en legale immigratieroutes om het ondraaglijke lijden van mensen op de vlucht te verminderen. Investerings- en ontwikkelingsprogramma's en maatregelen tegen ongereguleerde migratie werden besproken tijdens een topconferentie bijeengeroepen door de Italiaanse premier Giorgia Meloni. De noodzaak om de oorzaak van deze crises aan te pakken staat buiten kijf.

Veranderingen in vluchtroutes

De vluchtroutes over de Middellandse Zee zijn niet constant; ze veranderen elk jaar, afhankelijk van politieke en sociale omstandigheden. De VN-vluchtelingenhulp meldt dat in 2024 al 46.843 vluchtelingen en migranten de Canarische Eilanden in Spanje hebben bereikt, wat een aanzienlijke stijging betekent vergeleken met de 15.617 in 2022. Tegelijkertijd is de situatie in opvangcentra in Griekenland, zoals op Lesbos, gespannen, waardoor veel migranten gedwongen worden andere routes te kiezen. De berichten over push-backs op zee en aan de landgrenzen beïnvloeden ook de beslissingen van degenen die het risico lopen de Middellandse Zee over te steken.

De misstanden aan de grenzen en in de opvangcentra onderstrepen de urgentie waarmee de internationale gemeenschap moet handelen. Het herdenken van de doden is niet alleen een eerbetoon, maar ook een oproep om een ​​‘cultuur van gastvrijheid’ te bevorderen, zoals paus Franciscus het uitdrukte. Het gebed van vandaag eindigde met een dringende oproep om te bidden voor de doden en voor het geweten van de levenden, om de uitdagingen van vlucht en migratie niet uit het oog te verliezen – omdat, zoals Leineweber nadrukkelijk benadrukte, het lijden van anderen niet als een buitenlands probleem mag worden gezien.