Nieuwe normen voor scheepsrecycling: het Verdrag van Hong Kong wordt van kracht!

Nieuwe normen voor scheepsrecycling: het Verdrag van Hong Kong wordt van kracht!

Of het nu op het water is of in de haven – schepen hebben vaak een bewogen leven achter de rug. Na ongeveer 30 dienstjaren wenden velen van hen zich tot de schrootpers, vooral in de regio Zuid-Azië, waar de sloop doorgaans onder moeilijke en gevaarlijke omstandigheden plaatsvindt. Maar verandering is op handen: op 26 juni 2025 treedt het Verdrag van Hong Kong in werking, dat bedoeld is om nieuwe normen te stellen voor scheepsrecycling wereldwijd. Hoe ster Naar verluidt verbetert dit niet alleen de arbeidsveiligheid en de milieubescherming, maar ook de transparantie in het recyclingproces.

Een belangrijk onderdeel van het verdrag is het gevaarlijke stoffenpaspoort, dat voor ieder buiten gebruik gesteld schip vereist is. Dit paspoort vermeldt alle gevaarlijke materialen die in het schip zijn geïnstalleerd, zoals asbest of andere giftige stoffen. Bovendien moeten de scheepswerven die de recycling uitvoeren, gecertificeerd zijn. Dit is om ervoor te zorgen dat ze kunnen voldoen aan de noodzakelijke normen voor veiligheid en milieubescherming.

De realiteit in Zuid-Azië

De schokkende omstandigheden op recyclingwerven kunnen niet worden genegeerd. Hoe ZDF Naar verluidt werken in Bangladesh en andere landen ongetrainde arbeiders, vaak zonder beschermende kleding. Daar wordt het strand een recyclingfabriek, wat niet alleen gezondheidsrisico's met zich meebrengt, maar ook het milieu zwaar belast. Vorig jaar vielen er op deze scheepswerven negen doden en talloze gewonden. Mensen daar worden geconfronteerd met gezondheidsrisico's die worden verergerd door contact met gevaarlijke materialen zoals asbest.

Jaarlijks worden wereldwijd ongeveer 700 schepen uit de vaart genomen, en ongeveer 90% daarvan komt terecht in Zuid-Azië. Vorig jaar werden volgens Stern slechts 25 van de 409 in de EU verkochte zeegaande commerciële schepen gerecycled, terwijl er 255 rechtstreeks aan Zuid-Azië werden verkocht. Dit roept de vraag op: waarom vindt het recyclingproces niet meer in onze eigen havens plaats?

Een nieuw hoofdstuk voor scheepsrecycling

Het Verdrag van Hong Kong is een stap in de goede richting, maar er zijn zorgen dat de vereiste verbetering niet voldoende is. Critici klagen dat de conventie de controversiële strandmethode, waarbij schepen direct op het strand worden ontmanteld, niet verbiedt. Het valt nog te bezien of deze regelgeving daadwerkelijk voldoende is, vooral omdat het aantal schepen dat gerecycled moet worden de komende jaren kan toenemen.

In Duitsland zou de maritieme economie hiervan kunnen profiteren. Binnenkort worden in Emden de eerste schepen gerecycled, waarbij kleinere vrachtschepen het voortouw zullen nemen. Een geweldige kans om niet alleen de milieubescherming en de arbeidsomstandigheden te verbeteren, maar ook om waardevolle materialen zoals staal in de regio te houden en te gebruiken voor nieuwe schepen of andere industrieën.

De potentie is groot: met een oud vrachtschip kunnen tienduizenden tonnen staal worden teruggewonnen. Aangezien naar schatting 80% van de staalbehoefte in Bangladesh al gedekt wordt door recycling, zou Duitse recycling ook interessant kunnen zijn voor de binnenlandse industrie.

Een diepere dialoog over de uitvoering van het Verdrag van Hongkong is essentieel om de maritieme toekomst duurzaam vorm te geven. We hebben immers niet alleen goede handen nodig voor de scheepvaart, maar ook voor de oceanen van de wereld.