Wadephul roept op tot een staakt-het-vuren: een nieuwe weg voor het buitenlands beleid!

Wadephul roept op tot een staakt-het-vuren: een nieuwe weg voor het buitenlands beleid!

Het Duitse buitenlandse beleid bevindt zich in een cruciaal spanningsveld. Tegen de achtergrond van een wankele, op regels gebaseerde liberale wereldorde moet het nieuwe kabinet onder leiding van minister van Buitenlandse Zaken Johann Wadephul zichzelf momenteel bewijzen. De druk is hoog, niet in de laatste plaats vanwege de agressieve acties van Israël in de Gazastrook en de toenemende roep om een ​​herdefinitie van de rol van Europa in deze turbulente tijden. Steeds meer Europese landen erkennen Palestina als staat, waardoor de discussie over een tweestatenoplossing opnieuw oplaait. NDR rapporteert dat Duitsland hier een leidende rol moet spelen, terwijl Wadephul voor de uitdaging staat om nauwere betrekkingen met de VS te combineren met een onafhankelijke koers voor Europa.

Hoe gaat het met de Palestijnen?

De geopolitieke spanningen zijn niet nieuw. De Palestijnse gebieden, waaronder Oost-Jeruzalem, de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, worden sinds 1967 door Israël bezet. Het conflict is weer explosiever geworden door de recente Hamas-aanval op Israël en de daaropvolgende Israëlische aanvallen op Gaza. Ondanks de inspanningen van internationale actoren, waaronder de secretaris-generaal van de VN en de ministeries van Buitenlandse Zaken van veel landen, blijft de realisatie van een tweestatenoplossing onzeker. Uit onderzoek blijkt dat er al meer dan vijftien jaar geen verkiezingen zijn geweest in de Palestijnse gebieden, wat de kwestie van het voeren van onderhandelingen nog ingewikkelder maakt, omdat Hamas door Israël als een terroristische organisatie wordt geclassificeerd. Deutschlandfunk maakt duidelijk dat de terugkeer van Palestijnse vluchtelingen en de controversiële grenskwestie enorme hindernissen vormen voor de vredesonderhandelingen.

De opvattingen van Johan Wadephul

Wadephul heeft duidelijk gepleit voor een onmiddellijk staakt-het-vuren in Gaza en benadrukte de noodzaak om het onderhandelingsproces te bevorderen. In zijn verklaringen riep hij op tot een snelle start van de gesprekken die moeten leiden tot de oprichting van een soevereine Palestijnse staat. De tijd meldt dat Wadephul een conferentie zal bijwonen die door Frankrijk en Saoedi-Arabië wordt georganiseerd om de inspanningen voor de tweestatenoplossing te intensiveren. Hij waarschuwt echter dat annexaties van bezette gebieden de toekomstige kansen op een stabiele vrede zouden kunnen ondermijnen en roept op tot meer humanitaire hulp aan Gaza en de onmiddellijke vrijlating van de gijzelaars.

De situatie is complex en de meningen zijn verdeeld. Terwijl sommige experts geloven dat de tweestatenoplossing heeft gefaald, zien anderen er nog steeds kansen in. De voorzitter van de Centrale Raad van Joden in Duitsland uit soortgelijke zorgen en ziet geen mogelijkheid tot onderhandelingen. Niettemin blijft de eis voor een soevereine Palestijnse staat in de kamer hangen; Ongeveer 150 van de 193 VN-leden hebben Palestina al als staat erkend.

De verantwoordelijkheid van Europa en de druk van de VS

De Russische agressieoorlog tegen Oekraïne heeft de druk op Europa vergroot om beslissender actie te ondernemen tegen Rusland. Tegelijkertijd roept de internationale gemeenschap op tot meer eenheid in het Europese buitenlandse beleid. Daniela Schwarzer, politicoloog, benadrukt dat Duitsland een duidelijk standpunt moet innemen over het internationaal recht om de geloofwaardigheid te behouden. De kritiek op het optreden van Israël mag niet uit het oog verloren worden, ook al blijft de solidariteit met Israël onveranderd. NDR heeft hierover interessante perspectieven: de noodzaak om nieuwe partnerschappen te ontwikkelen en bestaande partnerschappen te verdiepen wordt steeds duidelijker.

De volgende stappen in het Duitse buitenlandse beleid zijn cruciaal voor de toekomst van het Midden-Oosten en ook voor Europa's eigen positie in de mondiale context. Er is een goede hand nodig om de moeilijke evenwichtsoefening tussen de eisen van de internationale gemeenschap en de eigen nationale belangen onder de knie te krijgen.