Alarmerende verspreiding van de Aziatische hoornaar in Hessen en Nedersaksen!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

De Aziatische horzel verspreidt zich sinds 2014 ten noorden van Karlsruhe in Duitsland. Deskundigen waarschuwen voor ecologische gevolgen.

Die Asiatische Hornisse breitet sich seit 2014 nördlich von Karlsruhe in Deutschland aus. Experten warnen vor ökologischen Folgen.
De Aziatische horzel verspreidt zich sinds 2014 ten noorden van Karlsruhe in Duitsland. Deskundigen waarschuwen voor ecologische gevolgen.

Alarmerende verspreiding van de Aziatische hoornaar in Hessen en Nedersaksen!

Een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van de Duitse insectenwereld is begonnen: de Aziatische hoornaar (Vespa velutina) is sinds maart 2025 officieel erkend als gevestigd in Duitsland. Deze invasieve soort verspreidt zich sinds 2014 en heeft nu een stevige greep op westerse deelstaten zoals Baden-Württemberg, Saarland, Rijnland-Palts, Noordrijn-Westfalen en Hessen. Uit gegevens blijkt dat de verspreiding momenteel vooral geconcentreerd is in Hessen en Nedersaksen, met een verspreiding naar het oosten.

Getuigen melden de eerste waarnemingen en nestplaatsen, en de uitdagingen worden groter. Om deze reden heeft NABU een reportagecampagne gelanceerd waarin burgers horzels en hun nesten kunnen fotograferen en online kunnen rapporteren. Het doel van deze campagne is het verzamelen van gegevens over de verspreiding van de Aziatische hoornaar en het ontwikkelen van beschermingsconcepten voor de inheemse Europese hoornaar. Dat meldt Mercurius Eigenaren van onroerend goed hebben de mogelijkheid om vrijwillig nesten te verwijderen, maar moeten de kosten zelf dragen.

De verschillen tot in detail

Maar hoe herken je de Aziatische hoornaar eigenlijk? Deze insecten moeten niet worden verward met inheemse soorten. De Aziatische hoornaar heeft een zwarte basiskleur en een donker achterlijf met een oranjegele punt. Ook hun poten zijn onderscheidend: de bovenste helft is zwart en de onderste helft is geel. De Europese hoornaar (Vespa crabro), die oorspronkelijk afkomstig was uit Duitsland, heeft daarentegen een bruinrode basiskleur met zwarte aftekeningen op een gele achtergrond en roodbruine poten. NABU wijst daarop De Aziatische hoornaar vormt een minder grote bedreiging voor de mens, maar de ecologische impact van zijn aanwezigheid mag niet worden onderschat. Omdat er in Duitsland nauwelijks natuurlijke vijanden zijn, kan de soort zich ongehinderd voortplanten en dreigt de balans in het ecosysteem te verstoren.

De entomoloog Dr. Manfred Verhaagh van het Natuurhistorisch Museum Karlsruhe, die sinds 2014 intensief met de Aziatische hoornaar werkt, waarschuwt voor de gevaren voor de bijenteelt. Bijenkolonies concurreren rechtstreeks met deze invasieve soort, wat ook negatieve effecten kan hebben op de bestuiving van planten. ZDF wijst daarop Schade in de bijenteelt is al gedocumenteerd.

Voorkomen en rapporteren

De reportagecampagne van NABU en NABU|naturgucker loopt tot december 2025 en ook in de winter zullen er horzelnesten zichtbaar zijn. Mensen worden aangemoedigd om hun observaties te rapporteren om onderzoekers van waardevolle gegevens te voorzien. Via een eenvoudig meldformulier kunt u foto's en informatie over de waarnemingen uploaden. Alle gegevens worden verwerkt in overeenstemming met de Algemene Verordening Gegevensbescherming. Nesten zijn in de eerste fase ongeveer zo groot als een handbal en kunnen uitgroeien tot de grootte van een basketbal, waarbij de horzels hun nesten agressief verdedigen.

De NABU|naturgucker Academy biedt ook gratis leermateriaal over onze hymenoptera voor succesvolle waarnemers. In een tijd waarin invasieve soorten toenemen en onze inheemse biodiversiteit bedreigen, blijft elke tip en elk rapport van groot belang. De verantwoordelijkheid ligt in onze handen: iedereen kan zijn bijdrage leveren.

Over het geheel genomen vormt de Aziatische hoornaar een ernstige bedreiging voor de inheemse fauna en flora. Laten we dus waakzaam zijn en de rapportagecampagne steunen om de bescherming van onze inheemse soorten te garanderen.