Kasteel Ketschendorf: Na jaren van renovatie schittert het in nieuwe pracht!

Kasteel Ketschendorf: Na jaren van renovatie schittert het in nieuwe pracht!

Er is veel te doen in de prachtige wijk Ketschendorf in Coburg: na een lange slaap heeft kasteel Ketschendorf, een prachtig gebouw uit het begin van de 19e eeuw, eindelijk zijn ware potentieel ontwikkeld. Het bedrijf Kaeser, dat in 2012 het voormalige zomerpaleis van de hertogen verwierf, heeft de afgelopen jaren zwaar geïnvesteerd in omvangrijke renovatiewerkzaamheden, waardoor het paleis in de pracht van 1869 is hersteld. De prachtige staat doet denken aan de glorieuze tijden toen barones von Stolzenau het gebouw naar haar ideeën liet herinrichten. Zoals np-coburg.de meldt, zou hertog Ernst II destijds ook een zekere inspraak hebben gehad in de renovatiewerkzaamheden. En de charmante geruchten over zijn interesse in de zangkunsten van de barones maken dit verhaal alleen maar spannender.

Wist u dat kasteel Ketschendorf oorspronkelijk werd gebouwd door barones von Stolzenau en midden in een uitgestrekt park ligt? Dit gebouw is niet alleen een van de belangrijkste neogotische huizen in Coburg, maar kent ook een bewogen eigendomsgeschiedenis met in totaal negen verschillende eigenaren. Vanaf 1956 werd het pand gebruikt als jeugdherberg totdat het in 2013 door Kaeser werd omgebouwd tot een modern seminarie- en trainingscentrum. Het gebruik als jeugdherberg was echter niet zonder problemen, zoals Wikipedia documenten.

De betekenis van geschiedenis

Ketschendorf heeft een lange en veelbewogen geschiedenis. Oorspronkelijk gesticht als een weerloos dorp buiten de stadsmuren van Coburg, zijn de bewoners in het verleden met talloze crises geconfronteerd: van Hussieten-invasies en de boerenoorlog tot pestepidemieën. In 1632 werd de plaats bezet tijdens het beleg van Wallenstein en verwoest in 1634. Pas in 1804 liet hertogin Auguste een zomerpaleis bouwen in Empire-stijl, wat bijdroeg aan de economische welvaart van de regio. Met de dood van de hertog werd het kasteel de residentie van de weduwe van Augusten en trok het vele prominente persoonlijkheden aan, waaronder Marie van Württemberg, de tweede vrouw van Ernst I, en later de bekende operazangeres Victorine Noël, die het kasteel in 1868 verwierf en het omvormde tot een architectonisch meesterwerk.

De renovatie onder leiding van bouwofficier Georg Rothbart begon kort na de aankoop en de verbouwing werd in 1869 voltooid. Er ontstond een indrukwekkend neoromaans gebouw, dat nu wordt beschouwd als een goed voorbeeld van de neogotische kasteelstijl. Volgens informatie van academic.ru werd het oude gebouw gesloopt en werd het materiaal gebruikt om een ​​villa te bouwen. Deze transformatie legde de basis voor het huidige gebruik van het kasteel.

Een kasteel met vele gezichten

Na de voltooiing van Noël veranderde het kasteel verschillende keren van eigenaar, onder meer via een verplichte veiling in 1940 onder nationaal-socialistisch bestuur, toen de stad Coburg het pand voor 45.000 mark verwierf. In de daaropvolgende jaren deed het onder meer dienst als onderkomen voor Bessarabische Duitse migranten en later als ziekenhuis. Deze veranderende toepassingen laten zien hoe complex de geschiedenis van het kasteel is. Uiteindelijk kreeg Egon Freiherr von Mayer het kasteel na de oorlog terug, maar verkocht het in 1955 weer aan de stad Coburg, die het tot 2013 uitbaatte als jeugdherberg.

De uitgebreide renovatie en herinrichting door Kaeser Kompressoren heeft ertoe geleid dat het kasteel nu in nieuwe pracht schittert en dienst doet als modern trainingscentrum. Maar het zijn niet alleen de kamers die indrukwekkend zijn: het historische park, dat grenst aan het kasteel en in 1868 werd uitgebreid, blijft een populair toevluchtsoord voor wandelaars die willen genieten van de schoonheid van de natuur.

Samenvattend heeft kasteel Ketschendorf veel meegemaakt en kan met recht worden gezien als een stukje geschiedenis dat ook vandaag de dag weer erg populair is. De geweldige renovatiewerkzaamheden en de transformatie tot een levendig centrum laten zien dat met goede handen veel gedaan kan worden met historische panden.