Samostanowienie o życiu pomimo psychozy – historia sukcesu Miesbacha!

Samostanowienie o życiu pomimo psychozy – historia sukcesu Miesbacha!

Wyzwania stojące przed osobami cierpiącymi na choroby psychiczne są często złożone. Imponującym tego przykładem jest historia M., 75-letniej byłej kosmetyczki z powiatu Miesbach, która mimo cierpiącej na stresującą psychozę nie straciła odwagi do życia. M. zamieszkuje we wspólnym mieszkaniu terapeutycznym i otrzymuje wsparcie od Stowarzyszenie Opieki Oberland, co jest promykiem nadziei dla wielu osób znajdujących się w podobnej sytuacji.

Opieka prawna, którą przyjmuje M., kierowana jest w sytuacji, gdy osoba dorosła ze względu na ograniczenia fizyczne lub psychiczne nie jest już w stanie decydować o swoim dobrobycie. W przypadku M. problematyczna podróż zaczęła się od psychozy w 2016 roku, która nastąpiła po licznych stresach, w tym po stracie syna z powodu choroby psychicznej. Urojenia, których doświadczyła, doprowadziły do ​​przyjęcia jej do szpitala psychiatrycznego. Od tego czasu mieszka we wspólnym mieszkaniu, gdzie nie tylko czuje się w dobrych rękach, ale także aktywnie uczestniczy w działaniach społecznych, takich jak rękodzieło i gotowanie.

Stygmatyzacja chorób psychicznych

Niemniej jednak M. nie jest w swojej walce osamotniona. Stygmatyzacja odgrywa kluczową rolę w życiu wielu osób chorych psychicznie i często prowadzi do wykluczenia i niekorzystnej sytuacji. Głośny Centra niemieckie, opisuje prof. dr Nicolas Rüsch, ekspert w dziedzinie zdrowia psychicznego społeczeństwa, ciemna strona tej stygmatyzacji: wycofanie, demoralizacja, a nawet zwiększone ryzyko samobójstwa są często konsekwencją wykluczenia społecznego.

Według światowego badania ponad 80 procent respondentów chorych na schizofrenię i depresję czuło się napiętnowanych. Krewni osób dotkniętych dyskryminacją często nie są zabezpieczeni przed dyskryminacją i są narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia problemów psychicznych. The Niemieckie Centrum Zdrowia Psychicznego (DZPG) swoją misję postawiła sobie przeciwdziałanie stygmatyzacji m.in. poprzez projekt „Stań z godnością”, który pomaga osobom dotkniętym chorobą bardziej otwarcie komunikować się ze swoją chorobą.

Praktyczne wsparcie poprzez oferty opieki

Sam M. jest przykładem pozytywnego wpływu, jaki mogą mieć takie oferty opieki. Pomimo psychozy, którą leczy się, aby ją ustabilizować, twierdzi, że czuje się „wolną osobą”. Jej wdzięczność wobec stowarzyszenia opiekuńczego, które zajmuje się jej sprawami finansowymi, zdrowotnymi i mieszkaniowymi, jest wyraźna. Jej prawny opiekun Sebastian Schmidl-Wolf m.in. utorował jej drogę do znalezienia miejsca we wspólnocie terapeutycznej, gdzie nawiązuje kontakty społeczne i bierze czynny udział w życiu.

Potrzeba kontaktu i zrozumienia w społeczeństwie jest ogromna. Bezpośrednia, osobista interakcja jest nadal najskuteczniejszym sposobem ograniczenia uprzedzeń i integracji osób chorych psychicznie. Programy promujące wymianę między osobami dotkniętymi i niezarażonymi to obiecujące podejścia, które niestety nadal są stosowane zdecydowanie zbyt rzadko.