Witte ooievaars in Hamm: Horstes verdubbelt naar 34 – een succes voor Nabu!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

De witte ooievaar keert terug naar Hamm: verdubbeling van de nesten en positieve populatieontwikkeling dankzij gunstige omstandigheden.

Der Weißstorch kehrt zurück nach Hamm: Verdopplung der Horste und positive Bestandsentwicklung dank günstiger Bedingungen.
De witte ooievaar keert terug naar Hamm: verdubbeling van de nesten en positieve populatieontwikkeling dankzij gunstige omstandigheden.

Witte ooievaars in Hamm: Horstes verdubbelt naar 34 – een succes voor Nabu!

Een reden tot blijheid voor alle natuurliefhebbers in Hamm: de witte ooievaar is teruggekeerd met een indrukwekkende verdubbeling van het nest van 17 naar 34 in slechts twee jaar tijd. Lino Köhler, ooievaarsvertegenwoordiger bij NABU Hamm, geeft inzicht in deze positieve ontwikkeling. Terwijl in 1993 in Noordrijn-Westfalen slechts drie broedparen werden geteld, lijkt Hamm vandaag de dag een waar ooievaarsnest te zijn. De nieuwe nederzetting bevindt zich voornamelijk bij kasteel Heessen, waar 21 nesten op gebouwen en bomen troonen.

De dichte bevolking verbaast zelfs ornithologen, omdat witte ooievaars meestal een vast territorium nodig hebben. Goede omstandigheden in Hamm, zoals de ligging, de warmteopslagcapaciteit van de gebouwen en het rijke voedselaanbod, lijken zeer geschikt voor deze lokale trekvogels. Köhler schat dat er dit voorjaar ruim vijftig jonge vogels zullen uitkomen en medio juli zullen uitvliegen.

Foerageren en levensstijl

Een spannende vraag is wat de ooievaars naar hun voederplaatsen leidt. Volwassen dieren reizen tot 15 kilometer en voeden zich voornamelijk met wormen en muizen. Jonge dieren daarentegen hebben dagelijks zo’n 1200 gram voedsel nodig, terwijl hun ouders met de helft rondkomen. Ondanks de behoefte aan ooievaars zijn er geen negatieve gevolgen voor de amfibieënpopulatie in de regio, hoewel grijze reigers als een mogelijke bedreiging worden beschouwd.

Een verrassend aspect is het veranderde trekgedrag van de ooievaars. In plaats van zoals gewoonlijk naar Afrika te verhuizen, overwinteren velen nu in Spanje. Dit kan te wijten zijn aan de klimaatverandering en de natuurbehoudsmaatregelen die worden gepromoot, zoals renaturatie en een verbod op pesticiden. Köhler blijft echter sceptisch over een verdere aanzienlijke bevolkingsgroei, vooral vanwege de stedelijke structuur en het beperkte voedselaanbod in Hamm. Het voeren van de ooievaars wordt ook niet aanbevolen, omdat dit tot domesticatie kan leiden.

Een blik over de grenzen heen

Maar er is ook positief nieuws in heel Duitsland. De 8e Internationale Ooievaarstelling laat al een voorlopige toename van het aantal broedparen zien tot 330.000. De resultaten van 40 van de 55 deelnemende landen zijn beschikbaar; waaronder Duitsland, Oekraïne, Turkiye en Libië. Deze tellingen zullen doorgaan tot eind 2025, terwijl aanvullende tellingen plaatsvinden in Frankrijk en Spanje. NABU meldt dat de definitieve resultaten tegen het najaar van 2025 worden verwacht.

De geschiedenis van de witte ooievaar in Duitsland is een succesverhaal. Tot de jaren tachtig werd de soort nog steeds ernstig bedreigd. Het dieptepunt werd in 1984 bereikt met slechts 3.403 nestparen. Sindsdien hebben verschillende beschermingsprojecten en fokprogramma's, waaronder die van NABU, bijgedragen aan een gestage toename van het aantal broedparen. In 2024 werden in heel Duitsland 13.266 broedparen geteld, wat een nieuw record is. Nationaal Geografisch benadrukt dat het ringen van kuikens deel uitmaakt van de taak van de ooievaarsverzorgers, wat essentieel is voor de bescherming van deze indrukwekkende vogels.