Vergeten sporen: tentoonstelling onthult het lot van Poolse dwangarbeiders

Vergeten sporen: tentoonstelling onthult het lot van Poolse dwangarbeiders

Momenteel wordt in Bad Kreuznach een aangrijpende tentoonstelling gepresenteerd van het Duits-Poleninstituut, die handelt over de sporen van bijna drie miljoen Polen die zich tijdens de Tweede Wereldoorlog in Duitsland bevonden. De tentoonstelling gaat niet alleen over de sculpturen en documenten van deze tijd, maar ook over de verhalen van de mensen die vaak onterecht naar de achtergrond zijn geduwd. bad-kreuznach.de meldt dat ...

De tentoonstelling presenteert verschillende plekken en objecten die doen denken aan de donkere geschiedenis van de dwangarbeid. Veel van deze herinneringen blijven onzichtbaar en worden vaak vergeten of verdrongen. Maar nu worden ze niet alleen aan het licht gebracht om het onrecht te herdenken, maar ook om het bewustzijn te vergroten van hoeveel lijden en ontberingen er in deze periode is geleden.

Een terugblik op dwangarbeid

Tegen het einde van de oorlog in 1945 moesten tussen de twee en drie miljoen Poolse burgerarbeiders in het Duitse Rijk dienen. De meerderheid werd gerekruteerd op grond van de in 1942 ingevoerde werkvereiste, en velen ondergingen ontberingsomstandigheden. Politie, SS en Wehrmacht organiseerden invallen om aan het groeiende tekort aan arbeidskrachten te voldoen. Deze mensen werden als ‘raciaal inferieur’ beschouwd en leden onder onmenselijke omstandigheden. DHM meldt dat ...

Voor de Poolse dwangarbeiders betekende dit niet alleen lage lonen, maar ook ontoereikende voeding en vaak slechte huisvesting. Ze werden ook door de nazi's onder druk gehouden van zware straffen. Ze droegen een ingenaaide “P” op hun kleding als teken van hun identiteit. Ook de Joodse bevolking in de bezette gebieden werd getroffen door deze dwangarbeid, vaak onder nog zwaardere druk.

Herdenken en verwerken

Een bijzondere herdenkingsplaats is de hoofdbegraafplaats in Bad Kreuznach, waar een gedenkteken staat voor de slachtoffers van het nationaal-socialisme. Onder de begraven slachtoffers bevinden zich 38 concentratiekampgevangenen, waaronder drie uit Polen. Het verhaal van Stanisław Jakóbczyk is nauw verbonden met deze stad. Brieven die familie en vrienden aan de Poolse dwangarbeider schreven, werden gevonden in het stadsarchief en ontdekt op een zolder in Duchroth. Deze documenten vormen een belangrijk onderdeel van de tentoonstelling en nodigen bezoekers uit om na te denken over hun persoonlijke lot.

De toewijding om in het reine te komen met het verleden is een stap in de goede richting om de herinneringen levend te houden van degenen die hebben geleden onder het naziregime. De tentoonstelling richt zich op de verhalen en plekken in het hedendaagse Rijnland-Palts en Saarland die door deze trauma's zijn gevormd. Het is een taak voor ons allemaal om deze herinneringen te bewaren en de slachtoffers een stem te geven.