Niederbieber rouwt om het verlies van veteraan Günter May – een leven vol herinneringen
Niederbieber is ontroerd door de rouw om Günter May, eigenaar van café “Zur Wied”, die op 81-jarige leeftijd na een lang ziekbed overleed.

Niederbieber rouwt om het verlies van veteraan Günter May – een leven vol herinneringen
In Niederbieber wordt gerouwd om een bekend gezicht: Günter May, de dorpsveteraan en voormalig huisbaas van de legendarische pub “Zur Wied”, is op 81-jarige leeftijd overleden na een lange, ernstige ziekte. Zoals de Rijnkrant naar verluidt laat hij niet alleen een leeg restaurant achter, maar ook veel mensen die hem waardeerden en die zijn warme manier van doen zullen missen.
Günter May was meer dan alleen een bareigenaar: hij leefde voor gezelligheid en was een actief lid van het lokale leven. Of het nu in de sport, in de politiek of in muzikale kringen was, zijn engagement was alomtegenwoordig. De sluiting van zijn café vorig jaar, die werd gekenmerkt door vele gepassioneerde gesprekken en gezellige uurtjes, was voor hem een moeilijk keerpunt, dat hij gebruikte als gelegenheid om afscheid te nemen van zijn gasten.
Een onvergetelijk persoon
Zijn dood brengt niet alleen verdriet op de gezichten van de mensen van Niedebieber, maar ook in de harten van zijn familie en vriendenkring. Velen herinneren zich onvergetelijke momenten samen en benadrukken dat hij het middelpunt van hun leven was. Hij liet niet alleen verdriet achter om het verlies van een bijzonder en dierbaar persoon, maar ook dankbaarheid voor wat ze samen hebben mogen meemaken. Hier Het wordt duidelijk dat de pijn van het verliezen van een deel van jezelf de familieleden zal blijven vergezellen.
De mensen in Niederbieber zijn het erover eens dat de ruimte die Günter May achterlaat niet eenvoudig te vullen zal zijn. Zijn begripvolle en behulpzame aard versterkte niet alleen veel vriendschappen, maar vormde ook het lokale gemeenschapsgevoel. De pijn van zijn verlies is voelbaar, maar tegelijkertijd is er ook een diepe dankbaarheid voor de tijd die we samen hebben doorgebracht.
Voor velen is de dag waarop Günter May zijn laatste rust vond meer dan alleen een droevig afscheid - het is de herinnering aan een persoon die door zijn aard en inzet vele levens heeft verrijkt. “Gestorven, maar niet vergeten” – deze zin vat treffend de teneur van de rouwuitingen samen. Zijn nagedachtenis zal in ere worden gehouden, de verhalen en de tijd met hem zullen onvergetelijk blijven.