Saarland: Miljarden voor groen staal – maar waterstof komt uit Frankrijk!

Saarland: Miljarden voor groen staal – maar waterstof komt uit Frankrijk!

De race om groene waterstof wint aan kracht in Duitsland, maar het visitekaartje van het land zou binnenkort uit Frankrijk kunnen komen. Want terwijl Duitsland miljarden euro’s in de productie van groen staal pompt, is de realiteit duidelijk: een groot deel van de benodigde waterstof wordt in het buitenland ingekocht, meer bepaald in Frankrijk. Volgens een rapport van Wereld Deskundigen zijn van mening dat het concurrentievermogen van de Duitse initiatieven op het gebied van deze nieuwe vorm van energie ontoereikend is.

Een aanzienlijk deel van de gefinancierde projecten blijft achter bij de verwachtingen. De Federale Rekenkamer bekritiseerde de trage ontwikkeling van de waterstofeconomie en waarschuwde voor mogelijke ‘langetermijnsubsidies’ die de positieve klimaateffecten ervan in twijfel trekken. Ook de groenestroomverenigingen trekken de beoordeling in twijfel en zien mogelijkheden voor een klimaatvriendelijke ommekeer in de sector.

Waterstof als sleutel voor de staalproductie

Met zijn project “Power4Steel” plant Stahl-Holding-Saar (SHS) een klimaatvriendelijke staalproductie die zal worden ondersteund door waterstof. Er wordt gestreefd naar een investeringsvolume van 4,6 miljard euro, waarvan 2,6 miljard euro uit belastinginkomsten komt. De eerste waterstofleveringen zullen afkomstig zijn uit een nieuwe elektrolysefabriek in Frankrijk, geëxploiteerd door Verso Energy, met een capaciteit van 300 megawatt. Dit betekent dat er jaarlijks 6.000 ton waterstof naar Dillingen wordt getransporteerd.

Maar er gebeurt niet alleen iets in Saarland. ArcelorMittal is ook van plan zijn staalproductie in Duitsland om te schakelen naar groene waterstof om tegen 2050 een netto-nuluitstoot te bereiken. Terwijl het bedrijf in juni zijn plannen voor nieuwe locaties in Bremen en Eisenhüttenstadt heeft opgeschort, verschuift de focus naar Duinkerken, waar de elektriciteitsprijzen goedkoper zijn. Zo kan het bedrijf de logistieke uitdagingen met lichtgroene waterstof direct van daaruit beter beheersen. In Duitsland zelf is er momenteel slechts ongeveer 0,066 gigawatt geïnstalleerde elektrolysecapaciteit, hoewel de federale overheid mikt op minstens 10 gigawatt tegen 2030.

De uitdagingen van de waterstofeconomie

De van DW De staalindustrie in kwestie veroorzaakt bijna 7% van de CO2-uitstoot in Duitsland. Om een ​​klimaatneutrale controle over deze industrie te bereiken zou tot 55 miljoen ton CO2 per jaar moeten worden bespaard – een ambitieuze doelstelling die echter gepaard gaat met hoge kosten en logistieke problemen. Het transporteren van groene waterstof brengt zijn eigen uitdagingen met zich mee, omdat het vaak in een ingeperkte vorm of via complexe processen zoals vloeibaarmaking moet worden getransporteerd.

Ondertussen blijft Duitsland concurreren op de internationale waterstofmarkt, die onder meer wordt voortgestuwd door regionale elektriciteitscentrales in Frankrijk. Deze kunnen groene waterstof leveren die zich kenmerkt door goedkopere productiemethoden met wind- en zonne-energie. Uiteindelijk handelt Duitsland niet alleen op eigen kracht, maar moet het zich ook staande houden tegenover de internationale concurrentie, die door zijn eigen geografische en technische ligging voordelen heeft.

We zijn nog ver verwijderd van een duurzame herstructurering van de industriële structuren. Maar de route via externe leveringen en internationale samenwerking lijkt nog steeds de juiste route om de ambitieuze klimaatdoelstellingen te verwezenlijken.