Lokale historicus Kraft onderzoekt de geschiedenis van Dobele in Letland

Lokale historicus Kraft onderzoekt de geschiedenis van Dobele in Letland

Lokaal historicus Bernhard Kraft uit Dobel is begonnen aan een spannende reis naar Letland, meer bepaald naar het charmante stadje Dobele, dat ongeveer 70 kilometer ten zuidwesten van Riga ligt. Deze historische stad werd al in 1254 in documenten vermeld en heeft een naam die waarschijnlijk is afgeleid van het Semigalliaanse woord ‘duobe’, dat verwijst naar de ligging in een vallei. Kraft verkende de regio met bijzondere aandacht voor de Baltische Duitse geschiedenis, die teruggaat tot de Middeleeuwen. Hoe Boodschapper van het Zwarte Woud Volgens berichten begon zijn reis in Klaipeda, Litouwen, de plaats die ooit bekend stond als Memel en die rijk is aan historische betekenis.

In Klaipeda bezocht Kraft niet alleen bezienswaardigheden als het monument voor Ännchen von Tharau, maar ook het Curonian Spit National Park, bekend om zijn indrukwekkende natuur. Toen hij in Dobele aankwam, droeg hij trots een Dobel T-shirt en wisselde hij informatie uit met het personeel van het plaatselijke toerismebureau. Zijn verkenningen brachten hem naar de ruïnes van het kasteel van een orde, gebouwd in 1335, dat tijdens de Noordelijke Oorlog in 1710 door Zweden werd verwoest. Dit ordekasteel was belangrijk voor het verzet van de Semigalliërs tegen de gedwongen kerstening, een mijlpaal in de geschiedenis van de regio.

Het belang van de Baltische Duitsers

De geschiedenis van de Baltische Duitsers is rijk en complex. Tot het einde van de 18e eeuw identificeerden de Duitsers in Koerland, Semigallia, Lijfland en Estland zich vooral met hun respectieve regio's. De geopolitieke omwentelingen, met name de annexatie van de gebieden door het Russische rijk in 1795, leidden tot een sterker gevoel van saamhorigheid onder de Baltische Duitsers. Deze ontwikkeling kwam tot uiting in de 19e eeuw, toen de ontwikkelde middenklasse naar voren kwam als een politieke kracht en de term ‘Baltische Duitsers’ populair werd. Hoe verder Wikipedia Zoals te lezen valt, kwamen de eerste Duitsers vanaf het einde van de 12e eeuw naar de Baltische staten als onderdeel van de Duitse oostelijke nederzetting.

De meerderheid van de Duitstaligen was beperkt tot de middenklasse en de hogere klassen, terwijl ze nooit meer dan 10% van de totale bevolking uitmaakten. Ondanks dit kleine aantal vormden zij in veel steden de grootste groep. Historisch gezien was de band met de Lutherse Kerk sterk onder de Baltische Duitsers, die werd versterkt door de Reformatie. Na de Grote Noordelijke Oorlog in 1721 vond echter russificatie plaats, waardoor de Duitse identiteit onder druk kwam te staan. Deze onderwerpen komen ook aan bod in het Carl Schirren-archief, dat belangrijk archiefmateriaal over de geschiedenis van de Baltische Duitsers bewaart en zo inzicht biedt in de sociale differentiatie van de Baltisch-Duitse samenleving. Dit zal aan zijn DB Cultuurwerk duidelijk.

De villa van Kraft en Woldemar von Harff

Centraal in Krafts onderzoek staat de villa van kuurarts Woldemar von Harff, die in 1907 in Dobel werd opgeleverd. Von Harff, geboren in Blagovesjtsjensk in 1869, had nauwe banden met Letland. Zijn familie verhuisde in 1880 naar Kazan, waar zijn broer Georg een overheidscommissie kreeg van de tsaar. Woldemar von Harff studeerde geneeskunde in Duitsland en kwam in 1905 naar Dobel. Ondanks zijn inzet en inspanningen kampte hij met financiële problemen, wat er uiteindelijk toe leidde dat hij in 1911 naar Chemnitz verhuisde om daar een nieuwe medische praktijk te openen.

Het onderzoek van deze historische regio en haar geschiedenis blijft van groot belang om de invloed van de Baltische Duitsers op het culturele landschap in Letland en daarbuiten te begrijpen. De inzet van Bernhard Kraft laat zien dat het nooit te laat is om je eigen geschiedenis te onderzoeken en levend te houden.