Maja in hongerstaking: grote verontwaardiging over eenzame opsluiting!

Maja in hongerstaking: grote verontwaardiging over eenzame opsluiting!

De afgelopen weken hebben de kwesties van politieke druk en de rechten van gevangenen opnieuw grote aandacht gekregen, niet in de laatste plaats vanwege de situatie rond Maja, die in eenzame opsluiting in Hongarije zit. Luidruchtig Indymedia Ze zit al meer dan een jaar vast en is al 27 dagen in hongerstaking om haar wanhopige situatie onder de aandacht te brengen en te strijden voor verbeteringen in haar omstandigheden. Haar gezondheid werd zo kritiek dat ze naar het ziekenhuis moest worden gebracht. De federale regering heeft echter geweigerd Maja terug te brengen naar Duitsland, terwijl ze in Hongarije het risico loopt gestraft te worden met een gevangenisstraf van maximaal 24 jaar.

Wat gebeurt hier precies? Het is interessant om op te merken dat Maja blijkbaar gedwongen wordt deel te nemen aan haar eigen hongerstaking, ook al wordt zij ongeschikt geacht om terecht te staan. Dit roept vragen op over de menselijkheid en legaliteit van het huidige detentiesysteem. De behandeling van Maja doet denken aan andere schandalige gevallen uit de geschiedenis, zoals de gebeurtenissen rond de Rode Legerfractie (RAF) in de jaren zeventig. Prisoners.info rapporten over soortgelijke onrechtvaardigheden die politieke gevangenen destijds moesten ondergaan, zoals de beruchte eenzame opsluiting, die specifiek bedoeld was om bij te dragen aan de vernietiging van gevangenen. Deze herinneringen zijn vooral relevant als we kijken naar Maja's huidige situatie.

De parallellen met de geschiedenis

Terugkijkend op de gebeurtenissen van 1977 is het duidelijk dat hongerstakingen een krachtig instrument waren om de aandacht te vestigen op de erbarmelijke omstandigheden van politieke gevangenen. Toen in die tijd zo'n honderd gevangenen deelnamen aan een hongerstaking, werd er opgeroepen tot naleving van de Conventie van Genève en de afschaffing van de eenzame opsluiting. Deze historische contexten kunnen niet los worden gezien van de huidige situatie. Het blijkt dat sociale strijd zoals die onder leiding van Maja niet nieuw is, maar diep geworteld is in de geschiedenis van het Duitse rechtssysteem.

Een andere zaak die onlangs voor opschudding zorgde, is die van Max uit Karlsruhe, die op 30 juni werd veroordeeld tot 2,5 jaar gevangenisstraf. Dat is een jaar meer dan het Openbaar Ministerie had gevraagd. Max werd gestraft voor zijn optreden tegen politiegeweld tijdens een demonstratie die werd gekenmerkt door politiegeweld. Deze operatie, zoals het heet, heet “Operatie Barbarossa”. Het verlies van dienstdocumenten en uitrusting tijdens deze operaties roept aanvullende vragen op.

Toon solidariteit!

Uit solidariteit met Maja en Max is onlangs graffiti op een kolenbunker gespoten om de aandacht te vestigen op de onrechtvaardige omstandigheden waaronder zij lijden. Solidariteit is belangrijk om de stemmen te steunen van degenen die strijden voor gerechtigheid en wier mensenrechten worden geschonden. Gezien de geschiedenis en de voortdurende strijd voor de rechten van politieke gevangenen is het van cruciaal belang dat we dergelijke gevallen onder de aandacht brengen en pleiten voor blijvende verandering.