Pielgrzymi nadziei: Sprawozdania z pielgrzymki diecezjalnej do Lourdes

Pielgrzymi nadziei: Sprawozdania z pielgrzymki diecezjalnej do Lourdes

Pielgrzymka diecezjalna do Lourdes, która odbyła się w dniach 23-27 września, zgromadziła licznie wiernych z diecezji augsburskiej. Pielgrzymami byli zarówno zdrowi, jak i chorzy, którzy gromadzili się w poszukiwaniu pocieszenia i nadziei. Towarzyszył im doświadczony lekarz, kochane pielęgniarki, oddani opiekunowie i wolontariusze z Bractwa Chorych, którzy dbali o potrzeby uczestników i dbali o to, aby wyjazd był dla wszystkich niezapomniany.

Lourdes, wyjątkowe miejsce pielgrzymkowe u podnóża Pirenejów, przyciąga co roku prawie sześć milionów ludzi. Powodem tej ogromnej atrakcji są objawienia maryjne, których doświadczyła 14-letnia Bernadette Soubirous w 1858 roku. Przez długi czas grota była miejscem wyrzucania śmieci i trzymania świń, aż do czasu, gdy Bernadeta odkryła tam lecznicze źródło, co zmotywowało wielu pielgrzymów do odwiedzania świętych miejsc. Do tej pory udokumentowano ponad 6000 uzdrowień, z czego 70 uznano oficjalnie za cuda. Katholisch.de podkreśla, że ​​Lourdes jest trzecim co do wielkości miejscem pielgrzymek maryjnych na świecie.

Program pełen nadziei

Hasłem pielgrzymki było hasło „Pielgrzym nadziei”, nawiązujące do Roku Świętego 2025. Nadzieja była centralnym elementem nabożeństw i nabożeństw. Do najważniejszych punktów pielgrzymki zaliczały się msze święte w Grocie Objawień, międzynarodowa celebracja Eucharystii, medytacyjna Droga Krzyżowa oraz procesje z sakramentami i świecami. Wieczorem tysiące świateł rozświetliło niebo, gdy pielgrzymi z całego świata zebrali się, aby wziąć udział w atmosferycznej procesji świateł.

Szczególnie wzruszające były chwile ciszy, podczas których wspólnie odmawialiśmy różaniec. Te chwile modlitwy i refleksji zapewniały przestrzeń do osobistych rozmów pielgrzymów, zwłaszcza zdrowych i chorych, i charakteryzowały się głębokim poczuciem wspólnoty. Sama pielgrzymka ma ponad 60-letnią tradycję, zapoczątkowaną przez biskupa pomocniczego Rudolfa Schmida i radnego duchownego Eugena Mundorfa, a do dziś towarzyszy jej biskup pomocniczy Josef Grünwald.

Podróż przyjazna dla środowiska

Pielgrzymi mieli możliwość podróży do Lourdes zarówno samolotem, jak i pociągiem. Wiele osób świadomie zdecydowało się na podróż pociągiem, aby wybrać przyjazną dla środowiska trasę podróży. Towarzyszenie duchowe zapewnili pastor Johannes Rauch wraz z diakonem Andreasem Martinem, którzy wspierali pielgrzymów w tym szczególnym czasie.

Do najważniejszych zabytków Lourdes należy grota ozdobiona posągiem Josepha-Huguesa Fabischa, a także imponujące kościoły i szpital dla chorych pielgrzymów, w których wielu przeżywa intensywne przeżycia duchowe. Wikipedia opisuje obszar sakralny, w skład którego wchodzi grota, różne kościoły i uzdrowisko, jako miejsce głębokiego umocnienia wiary.

Biorąc pod uwagę niespokojne czasy, w jakich żyjemy, pielgrzymka do Lourdes jest dla wielu ludzi miejscem nadziei i spotkania. Pośród modlitw, pieśni i chwil ciszy pielgrzymi poczuli siłę wspólnoty i możliwość odnalezienia nowej nadziei.