Rachel Salamander keert terug: Herinnering aan het DP-kamp Föhrenwald

Rachel Salamander keert terug: Herinnering aan het DP-kamp Föhrenwald

Dr. Rachel Salamander keert terug naar haar kindertijd

Op 19 oktober viert Waldram de 80ste verjaardag van de oprichting van het Displaced Persons Camp (DP Camp) Föhrenwald, een belangrijke gebeurtenis die werd bijgewoond door Dr. Rachel Salamander, 76 jaar oud en een prominente stem in de Duitse literatuur, zal terugkeren. Salamander, die in het bewuste kamp opgroeide, gaf niet alleen haar leven in Duitsland vorm, maar speelde ook een sleutelrol in het vormgeven van het Duitse culturele landschap. Hoe Kwik Volgens berichten werd Salamander in 1949 geboren in een doorgangskamp in Deggendorf. Haar familie kwam uit het Oost-Europese jodendom en overleefde de Holocaust.

Salamander denkt met veel plezier terug aan haar tijd in het kamp, ​​waar ze de geborgenheid van de overlevende families en hun steun ervoer. Toch waren de verhalen van volwassenen over vermoorde familieleden vaak een emotionele last voor de kinderen. Dit ambivalente gevoel vormt nog steeds haar herinneringen. In 1957, nadat het kamp was gesloten, bleef ze in Duitsland, terwijl veel andere Joden niet verder konden verhuizen en Duits gingen studeren - een stap die gemengde reacties uitlokte in haar gemeenschap.

Het leven na het kamp

Nadat het kamp was gesloten, verhuisde het gezin van Salamander naar München. Terwijl haar jeugdwereld in het Föhrenwald werd gekenmerkt door genegenheid, veranderde het leven in de nieuwe omgeving snel: antisemitische vijandigheid en de noodzaak om Duits te leren waren uitdagingen waarmee ze te maken kreeg. Toch besloot ze in Duitsland te blijven en haar plek in de samenleving te vinden. Nadat ze het kamp had verlaten, maakte ze van deze ervaringen het thema van haar toekomstige carrière. Luidruchtig hdbg Salamander zette zich krachtig in voor de zichtbaarheid van de geschiedenis van de DP.

In de decennia die volgden richtte ze niet alleen zeven boekwinkels voor joodse literatuur op, maar droeg ze ook actief bij aan de re-integratie in de Duitse literaire canon van de werken van auteurs die door de nationaal-socialisten waren verdreven of vermoord. De inzet van Salamander is niet alleen een teken van haar persoonlijke reis, maar ook van haar diepe overtuiging dat het bewustzijn van de geschiedenis van Joodse ontheemden (Displaced Persons) een belangrijke kwestie blijft in Duitsland.

Een kijkje in de geschiedenis van ontheemden

De uitdagingen waarmee Salamander werd geconfronteerd weerspiegelen de algemene ervaring van ontheemden na de Tweede Wereldoorlog. In de eerste jaren na de oorlog woonden tot 11,7 miljoen mensen in de westelijke bezette gebieden van Duitsland, velen van hen waren voormalige dwangarbeiders, concentratiekampgevangenen en andere overlevenden van vervolging en oorlog. Zoals de bpb gedocumenteerd, was de situatie voor veel van deze mensen uiterst precair. De eerste richtlijnen voor de omgang met DP’s werden in 1944 door SHAEF uitgevaardigd, en de levensomstandigheden in de kampen verbeterden slechts geleidelijk. Joodse DP’s werden vaak gehuisvest in kampen waar ook mensen van andere nationaliteiten woonden, wat tot spanningen leidde.

Tussen 1945 en 1950 was Beieren een belangrijk aanspreekpunt voor veel ontheemden. Niettemin moesten veel Joden, nadat het kamp was ontbonden, de uitdagingen van de integratie in een nieuwe samenleving overwinnen. Salamanders eigen reis vanaf zijn begin in het DP-kamp tot aan zijn vestiging als literaire grootheid illustreert dit vaak over het hoofd geziene deel van de Duitse geschiedenis. Terwijl ze pleit voor bewustwording en herdenking van de geschiedenis van de DP, vraagt ​​ze zich ook af hoe de wortels van het huidige antisemitisme kunnen worden overwonnen.

De terugkeer naar Waldram op 19 oktober zal niet alleen een persoonlijke reünie zijn voor Salamander, maar ook een kans voor de gemeenschap om samen na te denken over de geschiedenis, de herinnering en de belangrijke rol van ontheemden.