Cactusprestaties inspireren: leerlingen overwinnen barrières en gedijen!

Cactusprestaties inspireren: leerlingen overwinnen barrières en gedijen!

De spannende voorstelling “The Little Colourful Cactus” zorgde afgelopen weekend voor opschudding in het gemeentehuis van Maria Hilf in Schweinfurt. Het stuk, gebaseerd op het gelijknamige boek van Stefanie Weber, werd gerepeteerd door de M4-klas van de Franziskusschool en boeide meer dan 440 toeschouwers die afkomstig waren van kleuterscholen en scholen. Oorspronkelijk gepland om plaats te vinden in de aula van de school, kon de voorstelling dankzij privécontact op grotere schaal plaatsvinden, wat een geweldige kans was voor de leerlingen.

De kleine cactus in het verhaal wil een bloem om zijn woestijn wat kleurrijker te maken. Maar ondanks onze inspanningen gebeurt er in eerste instantie niets. In plaats daarvan moedigen zijn vrienden hem aan om zijn verlangen los te laten, geduldig te zijn en geloof te vinden. Na een onweersbui met regen verandert het perspectief van de kleine cactus, wat de mogelijkheid verlicht om nieuwe paden te ontdekken. Deze boodschap was niet alleen belangrijk voor de acteurs, maar ook voor het publiek, dat de ontwikkeling van de personages uit de eerste hand kon zien.

Inclusie op het podium

Een belangrijk facet van de voorstelling was inclusieve deelname. Docent Stefan Gutwerk en andere begeleiders begeleidden studenten met verschillende beperkingen - ze traden niet alleen op voor een inclusief publiek, maar groeiden ook buiten zichzelf. De decors, kostuums en rekwisieten werden ontworpen in de kunst- en ambachtslessen, terwijl de financiële basis, vooral voor de podiumachtergrond, werd gelegd door de verkoop van taarten. Dit laat zien hoeveel de lokale gemeenschap het project steunt en zich inzet voor de integratie van kinderen met een beperking.

Maar de uitdagingen van inclusie worden niet alleen lokaal gevoeld. Theaters in Duitsland zijn door de jaren heen veel veranderd. Hoewel sommige stadstheaters zoals het Staatstheater Darmstadt al vaste acteurs met een lichamelijke beperking in hun ensembles verwelkomen, is er nog veel ontwikkeling nodig, zoals het Keulse performancecollectief SEE!, dat nog geen inclusieve projecten heeft geïmplementeerd. Er lijkt hier een heroverweging plaats te vinden, die dringend nodig is om rekening te houden met de behoeften van alle spelers en om het verouderde begrip van normaliteit in twijfel te trekken. Inclusietheater is niet zomaar een trend, maar een must om gelijke kansen op podia te bevorderen.

Uitdagingen en kansen

De pandemie heeft de weg naar inclusie nog complexer gemaakt. Digitale repetities vormen voor sommige spelers een hindernis, omdat technische en cognitieve beperkingen deelname moeilijk kunnen maken. Toch laten veel creatieve collectieven zien hoe belangrijk communicatie is: in projecten als ‘Mensen vinden ze leuk’ wordt er tweetalig gewerkt in gebaren- en gesproken taal, wat model staat voor toekomstige ontwikkelingen in het theater. Jana Zöll, een van de belangrijkste figuren in het theaterlandschap, benadrukt dat toegankelijkheid niet alleen verankerd moet worden in voorstellingen, maar ook in de opleiding voor acteurs met een beperking.

Er worden inspanningen geleverd om de trainingssituatie te verbeteren. De koepelorganisatie EUCREA en de coöperatie “ART+” streven ernaar om kunstenaars met een beperking langdurige en duurzame opleidingsmogelijkheden te bieden buiten de gehandicaptenzorg. Op deze manier wordt beoogd de kunstscène te diversifiëren en theater voor iedereen toegankelijk te maken.

De gezamenlijke presentatie van het stuk “The Little Colourful Cactus” is het resultaat van een geweldige samenwerking die niet alleen talent laat zien, maar ook de harten van alle kijkers raakt. De boodschap van geduld, vertrouwen en loslaten kan nauwelijks toepasselijker zijn. Theater leeft, en het is duidelijk dat inclusieve projecten als deze een belangrijk deel van de toekomst zullen bepalen.