Ο Gießen θυμάται: Οι πρόσφυγες της ΛΔΓ και ο αγώνας τους για την ελευθερία!

Ο Gießen θυμάται: Οι πρόσφυγες της ΛΔΓ και ο αγώνας τους για την ελευθερία!

Για μια περίοδο 40 ετών, ο καταυλισμός έκτακτης ανάγκης του Gießen ήταν ένα σημαντικό σημείο επαφής για έναν στους τέσσερις πρόσφυγες της ΛΔΓ. Αυτός ο τόπος τιμάται αυτή τη στιγμή με ένα μνημείο που μνημονεύει τις δύσκολες τύχες πολλών ανθρώπων. Ο Henry Bäz και η σύζυγός του Doris επισκέφτηκαν πρόσφατα το μνημείο. Ο Bäz, ο οποίος διέφυγε από τη ΛΔΓ το 1977, περιέγραψε τη φυγή του ως ένα θαρραλέο βήμα προς την ελευθερία, αλλά ένα βήμα που δεν ήταν χωρίς συνέπειες για την οικογένειά του. Ο πατέρας του έχασε τη θέση του στο κοινοβούλιο της περιφέρειας και η αδερφή του έπρεπε να ζήσει με τον υποβιβασμό. Παρ' όλες τις δυσκολίες, ο Bäz δεν μετάνιωσε ποτέ για την απόφασή του. Πέρασαν χρόνια πριν μπορέσει να δει ξανά την οικογένειά του. Το ZDF αναφέρει ότι αυτός και άλλοι εξακολουθούν να υποβάλλουν αιτήματα για βοήθεια για να βρουν άτομα που βρίσκονταν στο στρατόπεδο εκείνη τη στιγμή.

Ο καταυλισμός έκτακτης ανάγκης Giessen, από τον οποίο πέρασαν περίπου 900.000 άνθρωποι μεταξύ 1950 και 1990, δεν ήταν απλώς ένα σημείο διέλευσης για τους πρόσφυγες. Πριν χτιστεί το Τείχος του Βερολίνου, ο καταυλισμός ήταν υπερπλήρης. μετά την κατασκευή του Τείχους, ο αριθμός των αφίξεων μειώθηκε δραματικά. Στην καλύτερη εποχή του, το στρατόπεδο είχε χώρο για 800 κρεβάτια, με πληρότητα μόνο 10 τοις εκατό μετά το 1961. Η κρατική ασφάλεια της ΛΔΓ παρακολουθούσε συνεχώς το στρατόπεδο. Κατάσκοποι χρησιμοποιήθηκαν για τη συλλογή πληροφοριών για τους πρόσφυγες.

Ιστορική συνάφεια και παιδαγωγικές προοπτικές

Το μνημείο δεν προορίζεται μόνο για τον εορτασμό της απόδρασης, αλλά και για να παρέχει γνώσεις σχετικά με την ιστορία της ΛΔΓ και τα στρατόπεδα έκτακτης ανάγκης. Ως εκ τούτου, διοργανώθηκε ένα πρώτο εκπαιδευτικό σεμινάριο για εκπαιδευτικούς, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στις 24 Μαρτίου 2025. Θα αφορά τη σύλληψη της μόνιμης έκθεσης για τη ΛΔΓ, η οποία θα αφορά επίσης τη συμφιλίωση με τη δικτατορία του SED και την τύχη των αιτούντων άσυλο. Η εκπαίδευση προσφέρει διάφορα εργαστήρια και έχει σχεδιαστεί για να καλύψει τις ανάγκες των δημοτικών σχολείων έως και των επαγγελματικών σχολείων. Οι δάσκαλοι μπορούν να εγγραφούν μέσω της Ακαδημίας Διδακτικής της Έσσης και έτσι να συμβάλουν σημαντικά στην κουλτούρα της μνήμης.

Η μαζική έξοδος από τη ΛΔΓ δεν έγινε χωρίς λόγο. Αρκετοί άνθρωποι τράπηκαν σε φυγή για πολιτικούς λόγους και λόγω δυσβάσταχτων συνθηκών διαβίωσης. Μεταξύ 1949 και 1990, περίπου 4,5 εκατομμύρια άνθρωποι τόλμησαν να μετακομίσουν στη Δύση, γεγονός που άσκησε τεράστια πίεση στη δικτατορία του SED. Όταν χτίστηκε το Τείχος του Βερολίνου το 1961 μόνο, η ΛΔΓ είχε χάσει το ένα έκτο του πληθυσμού της. Αυτό το κύμα μετανάστευσης οδήγησε σε αυστηρότερους ελέγχους στα σύνορα και την ποινικοποίηση όσων εγκαταλείπουν τη δημοκρατία. Σύμφωνα με το Zeitzeuge Memorial, η απόδραση συνδέθηκε με σημαντικούς κινδύνους. Πάνω από 200 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στα εσω-γερμανικά σύνορα, πολλοί από τους οποίους πέθαναν προσπαθώντας να διαφύγουν.

Το μνημείο Giessen είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό μέρος μνήμης. Προσφέρει την ευκαιρία να κατανοήσουμε την περίπλοκη ιστορία της απόδρασης από τη ΛΔΓ και μας δίνει την ευκαιρία να μάθουμε από λάθη του παρελθόντος. Σε μια εποχή που το θέμα της μετανάστευσης είναι για άλλη μια φορά ιδιαίτερα επίκαιρο, είναι λογικό να ρίξουμε μια ματιά πίσω. Οι ιστορίες των ανθρώπων, όπως και του Henry Bäz, θυμίζουν την επιθυμία για ελευθερία και το τίμημα που έπρεπε να πληρώσουν πολλοί για αυτήν.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το μνημόσυνο και τις επερχόμενες εκδηλώσεις, μπορείτε να επισκεφτείτε τον ιστότοπο του Κρατικού Κέντρου της Έσσης.