Het bevorderen van vrouwen in de politie van Lüneburg: verontwaardiging en controverse!

Het bevorderen van vrouwen in de politie van Lüneburg: verontwaardiging en controverse!

Op het politiebureau in Lüneburg, Uelzen en Lüchow-Dannenberg zorgt een instructie om het aandeel vrouwen in leidinggevende posities te vergroten voor opschudding onder agenten. De maatregel kreeg vooral kritiek in Uelzen. Hoe Lüneburg momenteel gerapporteerd heeft de bestuursrechter de uitvoering van deze praktijk voorlopig stopgezet. Dit werpt licht op de uitdagingen van het bevorderen van vrouwen binnen de politie en de impact ervan op het departement.

De Vereniging van Duitse Rechercheurs (BdK) heeft zich fel uitgesproken tegen de financieringsstrategie en heeft de kwalificaties van de aanvragers in twijfel getrokken. Wat vooral bekritiseerd wordt, is dat promoties niet alleen op basis van prestaties worden beslist, maar ook op basis van geslacht en deeltijdwerk. Een blik op de huidige promotiepraktijken laat een duidelijke trend zien: door het grotere aantal deeltijdwerknemers, voornamelijk vrouwen, zijn de mogelijkheden voor mannelijke ambtenaren ernstig beperkt.

Het dilemma van promoties

De zorgen van de ambtenaren zijn niet ongegrond. Er zijn berichten dat zelfs vrouwen de kwalificaties van hun mannelijke collega's in evaluatiekringen erkennen. Dit laat zien hoe diepgeworteld de onzekerheid is op de arbeidsmarkt. Politiechef Thomas Ring, die inmiddels naar Braunschweig is verhuisd, wordt in verband gebracht met deze situatie. Zijn standpunt en dat van zijn voorgangers, waaronder Robert Kruse, roepen vragen op over de transparantie en eerlijkheid van het promotieproces.

“Het is riskant om tegen deze promotiepraktijk te protesteren”, zegt een insider. De frustratie onder ambtenaren over de beperkte carrièremogelijkheden is voelbaar. Het wordt vaak als absurd ervaren dat sommige promoties niet gebaseerd zijn op ervaring of kwalificaties.

Op weg naar gelijkheid

Deze situatie leidt tot een fundamentele discussie over de bevordering van vrouwen en de verenigbaarheid van gezin en werk. De gelijkekansenfunctionarissen, die een centrale rol hebben gespeeld sinds de Nedersaksische gelijkekansenwet (NGG) op 1 januari 2011 van kracht werd, moeten optreden als contactpersonen voor oplossingen. Het NGG streeft naar een gelijke status van vrouwen en mannen in het openbaar bestuur en het terugdringen van de ondervertegenwoordiging. De omstandigheden bij de politie doen echter de vraag rijzen of de gelijkekansenambtenaren daadwerkelijk over de noodzakelijke onafhankelijkheid beschikken om de vereiste maatregelen effectief uit te voeren.

De taken van de gelijkekansenfunctionaris zijn divers. Zij bevorderen en monitoren de uitvoering van de NGG en de Algemene Wet Gelijke Behandeling (AGG) en zijn ook actief bij het opstellen van gelijkheidsplannen. Maar er worden steeds vaker vragen gesteld of deze mechanismen voldoende zijn om echte gelijkheid in de praktijk te garanderen.

Te midden van deze discussie zou het Hoger Administratief Hof in de toekomst sterker kunnen ingrijpen in de promotiepraktijken van de politie. De kwestie van gelijkheid is niet alleen een kwestie van eerlijkheid, maar ook een centrale uitdaging voor het integreren van diverse perspectieven en ervaringen in het politiewerk.